Kirish Ro'yhatdan o'tish

Saytga kirish

Nomingiz *
Parol *
Eslab qol

Ro'yhatdan o'tish

(*) belgiga ega joylarni to'ldirish shart.
Ism *
Nomingiz *
Parol *
Parolni tasdqilash *
Email *
Email tasdiqlash*
Captcha *

Juda qadim zamonda bir podsho bo'lgan ekan.U podshoning to'rtta xotini bo'lgan ekan,ulardan eng kichigi Gulbahra homilador bo'libdi.Buni eshitgan podsho:-Menga ham Xudo farzand berar ekan,-debdi-Bu bola tug'ilsa,men bu yerda bo'lsam,quvonganimdan yuragim yorilib o'lar,-deb safarga chiqib ketibdi.

Kunlar ketidan tunlar o'tibdi.Gulbahraning oy kuni yetibdi.Kundoshlar tipirchilab qolishibdi.Qanday qilib bo'lsa ham bola tug'ilishi bilan uni yo'qotish payiga tushibdi.Ular bir jodugar maston kampirni topib unga:

-Sen shu tug'iladigan bolani yo'qotsang,senga ko'p oltin beramiz,=deyishibdi.

Maston yo'lda ketayotsa, bir it tug'ib yotgan ekan,uning ikkìta bolasini etagiga solib olibdi va Gulbahraning oldiga yetib kelibdi.Gulbahra bir o'g'il va bir qiz tug'ibdi.Kampir darrov bolalarning o'rniga kuchuklarni almashtirib qo'yibdi va Gulbahraga "Sen kuchuk tug'ding",=debdi.Bolalarni esa bir cho'lga olib chiqib qarg'a-quzg'un yeb ketar,deb tashlab kelìbdi.

Bir ona kiyik o'tlab yurib bolalarning oldiga kelib qolibdi.Uning ikki bolasini yaqinda bo'rilar yeb qo'ygan ekan,kiyik bolalarni darrov emiza boshlabdi.Kiyik ularning ustiga soya bo'lib issiqdan,bag'riga bosib sovuqdan saqlab katta qilibdi,bolalar yo'lga yuradigan bo'lishibdi.

Bir kuni bir ovchi ona kiyikni otib qo'yib,kiyik yarador bo'lib tog'u toshlardan o'tib bolalar oldiga kelibdi va jon beribdi.Bolalar kiyik ustiga o'zlarini tashlab yig'lay boshlashibdi.Shu payt bir chol kelib qolibdi.Bolalarni darrov qo'liga olibdi va uyiga olib boribdi.Chol bechoraning na bolasi,na xotini bor ekan,hammasi ham dunyodan o'tgan ekan,uning uyi ham tog'da,bir g'orga o'xshagan joyda ekan.Chol bolalarga ust-bosh kiydiribdi,yig'lasa kuldiribdi,o'g'ilning otini Zorliq,qizning otini esa Mungliq qo'yibdi.

Zorliq bilan Mungliq o'n yoshga to'libdi.Zorliq juda kuchli pahlavon yigit bo'libdi,har kuni ovga chiqib har hil narsalarni otib keladigan bo'libdi,ham cholni,ham singlisini boqibdi

 Kunlardan bir kun chol olamdan o'tibdi,ularning o'zlari yakka yolg'iz qolishibdi.Bir kuni Zorliq ovga chiqib bir podshoni ko'ribdi,unga o'zi ovlagan qushlardan beribdi.Podsho bolani ko'rib"Menining ham shunaqa bir o'g'lim bo'lsa",=deb suqlanib qarabdi.Bu podsho Zorliqning otasi ekan,lekin ular bir-birlarini tanimabdilar.

Podsho uyga borib ov vaqtida ko'rgan bolani ko'p maqtab gapirib beribdi.Uning xotinlari darrov jodugar kampirni chaqirtirib:=Sen ularni o'ldirmagan ekansan,podsho ularni ovda ko'ribdi,=deyishibdi.Jodugar kampir Zorliq va Mungliq yashayotgan joyga boribdi va Mungliqning oldiga kiribdi.Undan gap so'rab o'zi cho'lga tashlab ketgan bolalardan biri ekanligini bilibdi va qizdan akasì borligini va uning har kuni ovga chiqib ketishini ham bilib olibdi.Jodugar Mungliqqa:

=Ey qizim,o'zing bunaqa qilib yolg'iz o'tirma,akang kelsa,menga Oynai jahonni keltirib bering,men uni ko'rib zerikmay o'tiray,degin,=deb gap o'rgatib ketibdi.

Kechqurun akasi kelgach,qiz unga yolvorib:"Men o'zim bu qo'rg'onda yakka-yolg'iz o'tirib juda zerikyapman.Menga endi Oynai jahonni olib kelib bering,uni tomosha qilib o'tirayin",=debdi.

Yigit singlisiga hamma narsani g'amlab berib,Oynai jahonni qidirib ketibdi.Zorliq o'n kechayu,o'n kunduz yo'l yurib,Qizilqum degan joyga borib yetibdi va u yerdagi bir buloq yoniga kelib,dam olib o'tirgan ekan,bir tomondan bir bahaybat narsa ko'rinibdi.U Zorliqning oldiga kelib:

=Ey odamzod,seni bu yerga ajal quvib kelibdi,men seni yeyman,=debdi.U dahshatli narsa dev ekan.Zorliq uning belidan ushlab osmonga otib yuboribdi.Dev yerga tushib kelayotib:"Meni qutqarib ol,nima desang aytganingni qilaman",=deb yolvoribdi.Zorliq ushlab olibdi va unga:"Meni Oynai jahon bor joyga olib borgin",=debdi.Dev Zorliqni ustiga mindirib osmonga olib chiqib ketibdi va bir joyga olib borib qo'yibdi."Mana endi bu yog'iga o'zing borasan",=deb jo'natib yuboribdi.

Zorliq yura-yura bir chinor ostiga yetib kelibdi.Shu payt bir tomondan sharpa eshitibdi.Qarasa juda katta ajdar kelayotgan emish,chinor tepasida esa uni ko'rgan semurg'ning bolalari faryod qilayotgan emish.

Zorliq darrov qo'liga kamonini olib ikki o'q bilan ajdarning ikki ko'zini ko'r qilibdi,keyin qilichi bilan uni mayda-mayda qilib chopib tashlabdi.Semurg'ning bolalari Zorliqni o'z oralariga yashirib qo'yibdilar. 

Bir vaqt semurg' bir tomondan qor yomg'ir bilan uchib kelib va maydalab tashlangan ajdarni yutib yuboribdi.Bolalari oldìga chiqib u yoq bu yoqqa qarabdi va:

-Odam hidi kelayotir,uni sizlar ko'rmadingizmi?

deb bolalaridan so'rabdi.Bolalari yashirib qo'ygan Zorliqni ko'rsatib:

-Ajdarni shu yigit o'ldirdi,deyishibdi.Semurg' Zorliqning bu ishlariga xursand bo'lib: 

-Tila tilagingni,=debdi.Shunda Zorliq: 

-Menga Oynai jahon kerak,=debdi.Semurg':

-Bu juda qiyin ish,ammo ajdarni o'ldirib,mening bolalarimni o'limdan saqlab qolganing uchun,mayli sening hojatingni chiqaray,hozir sen mening ustimga minib men bilan birga dengiz ostiga sho'ng'ib kirasan va men to'xtagan joyda qo'lingga nima ilinsa,o'shani mahkam ushlaysan,=debdi.Semurg' Zorliqni ustìa mindirib,dengiz ostiga uchib kiribdi.Zorliq qo'liga ilingan narsani mahkam ushlab olib chiqibdi.Qarasa,u narsa Oynai jahon ekan.Semurg' Zorliqni qo'rg'onigacha olib borib qo'yibdi.Zorliq singlisi bilan ko'rishibdi va Oynai jahonni uning qo'liga beribdi.Ilgariga odati bo'yicha Zorliq ovga chiqa boshlabdi.

Mungliq bir kuni Oynai jahonga qarab o'tirib,unda otasi bilan onasini ko'ribdi.Qarasa,otasi podsho emish,onasi esa bir g'orda yotgan emish,onasi yonida ikkita tozi it ham bor emish.Kechqurun buni akasiga aytib beribdi.Zorliq ertasiga ovga chiqib yana o'sha podshoni ko'rib qolibdi va uni uyiga taklif qilibdi.Podsho qo'rg'onda Mungliqni ham ko'ribdi.Mungliq darrov Oynai jahonni podshoning oldiga qo'yib,ovqat qilgani ketibdi.Podsho Oynai jahonga qarab butun sirni

Zorliq va Mungliq o'zining bolalari ekanligini bilib hushìdan ketib qolibdi.So'ngra kechqurun  bolalarni shaharga olib ketibdi.Uch xotinini va jodugarni qamoqqa soldiribdi.Bolalarining onasini g'ordan oldirib kelibdi.Zorliq bilan Mungliq ota-onasini topib murodu maqsadiga yetibdi.